စက္သံုးဆီလုပ္ငန္း ပုဂၢလိကလက္သို႔ လဲႊေျပာင္းမည္

လူငယ္မ်ား တိုးတက္ေရးအတြက္ ဆရာေဖျမင့္ ေဟာေျပာမည္

ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ႏိုင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာ ဦးေဖျမင့္သည္ လူငယ္မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္၍ "ဘဝတိုးတက္မႈအတြက္ စာဖတ္ျခင္း" ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ စာေပေဟာေျပာပြဲကုိ ယခုလ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္တြင္ က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္တုိင္း ပန္ပဲတန္းၿမိဳ႕နယ္ အေနာ္ရထာလမ္းႏွင့္ ၃၂ လမ္းေဒါင့္ရွိ Knowledge Bank Library & Learning Center ၌ က်င္းပသြားရန္ စီစဥ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။

“စာေရးဆရာဆိုေတာ့ စာဖတ္တဲ့အေၾကာင္းက က်ေနာ္တို႔ ေျပာဖို႔လိုတဲ့အထဲက အဓိက အေၾကာင္းတခုေပါ့။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြ ဘဝတိုးတက္ဖို႔၊ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ အေထာက္အကူျပဳဖို႔ စာကို ဘယ္လို၊ ဘယ္ပုံ ဖတ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေပါ့ဗ်ာ” ဟု စာေရးဆရာ ေဖျမင့္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ဦးေဖျမင့္သည္ လူငယ္မ်ားအား ဘဝအတြက္ အရႈံးမေပးေစရန္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ လႈံ႔ေဆာ္သည့္ စာအုပ္မ်ား၊ မူရင္းဝတၳဳတိုမ်ား၊ ဘာသာျပန္ဝတၳဳတိုမ်ား၊ အတၳဳပၸတၱိမ်ားျဖင့္ နာမည္ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီး ယေန႔အထိ အုပ္ေရေပါင္း ၄၀ ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

သူ၏ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ စာအုပ္မ်ားမွာ ေဆး႐ုံ၊ အခ်စ္ဦး၊ လူနာေဆာင္ အမွတ္ေျခာက္၊ ကၽြန္းႏွင့္ အျခား ဝတၴဳတုိမ်ား၊ ေအာင္ျမင္မႈ ခ်မ္းသာသုခႏွင့္ ဓနဥစၥာ၊ စိန္ေျမဧကမ်ားစြာ၊ မဟာက႐ုဏာမ်ား၊ ဘာေၾကာင့္ အခုထိ မခ်မ္းသာေသးတာလဲႏွင့္ ေဘဘီလံုမွ အခ်မ္းသာဆံုး ပုဂၢိဳလ္မ်ား စသည့္ စာအုပ္မ်ားသည္ လူႀကိဳက္မ်ားလွသည္။

“လူသုံးပစၥည္း ေရာင္းသူမ်ားႏွင့္ အျခားဝတၴဳတုိမ်ား” စာအုပ္ျဖင့္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ အမ်ဳိးသားစာေပ (ဝတၳဳတို ေပါင္းခ်ဳပ္) ဆုကို ရရွိခဲ့သည္။

ဆရာေဖျမင့္သည္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္ ေဆးေက်ာင္းသားဘဝမွစ၍ စာေရးသားခဲ့ၿပီး သူ၏ စာအုပ္မ်ားကို ယေန႔အထိ လူငယ္မ်ားက ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သျဖင့္ လက္စြဲအျဖစ္ အသံုးျပဳလ်က္ရွိသည္။

“မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာၿပီလားဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို အႀကိဳက္ဆံုးပါပဲ။ အဓိကအားျဖင့္ လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္၊ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီး ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိတဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ စိတ္ဓာတ္ ျမႇင့္တင္ေပးတဲ့ အေရးအသားေတြက က်မကိုယ္တိုင္ လမ္းေပ်ာက္တဲ့အခါမွာလည္း အားေဆးတခြက္ ျဖစ္ေစပါတယ္”ဟု သူ၏ စာဖတ္ ပရိသတ္တဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ဆရာေဖျမင့္၏ စာအုပ္မ်ားမွာ ထိေရာက္သည့္ အေတြးအေခၚမ်ား ေပးႏိုင္သျဖင့္ လူငယ္မ်ား၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားအတြက္ အသံုးတည့္ေၾကာင္း အျခား စာဖတ္ပရိသတ္တဦးကလည္း ေျပာသည္။



“ဥပမာ ‘တေခ်ာင္းထဲစိတ္’ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္တုန္းကဆုိရင္ အလုပ္လုပ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အေၾကာင္းကိစၥ တခုခုမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ကို တေျဖာင့္တည္း ထားရမယ္ဆိုတာကို နားလည္လာတယ္။ အဲဒါက က်ေနာ့္ဘဝအတြက္ အေလ့အက်င့္ေကာင္း တခုပဲ” ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည့္ စာေရးဆရာ ေဖျမင့္ကို အဖ ဦးေအာင္ၿငိမ္း၊ အမိ ေဒၚခင္သိန္းတုိ႔မွ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ သံတြဲၿမိဳ႕တြင္ ေမြးဖြားသည္။ သံတြဲၿမိဳ႕ အစုိးရ အထက္တန္းေက်ာင္း အမွတ္ (၁) မွ တကၠသုိလ္ဝင္တန္း ေအာင္ျမင္သည္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္တြင္ ေဆးတကၠသုိလ္ (၁) ရန္ကုန္မွ အမ္ဘီဘီအက္စ္ဘြဲ႔ ရရွိခဲ့သည္။

၁၉၇၇-ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၇-ခုႏွစ္အတြင္း အေထြေထြကု ဆရာဝန္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အထိ ျပင္ပ အေထြေထြ ေရာဂါကု ဆရာဝန္အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၿပီး၊ ၎ေနာက္တြင္ စာေပလုပ္ငန္း တခုတည္းကုိသာ စူးစုိက္လုပ္ကုိင္ခဲ့သည္။

"စာေပဂ်ာနယ္" ကို စတင္စီစဥ္သူတဦး ျဖစ္ကာ ဂ်ာနယ္ အမွတ္ - ၁၂ အထိ အယ္ဒီတာအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလမွ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းအထိ "သင့္ဘဝမဂၢဇင္း" အယ္ဒီတာအျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့သည္။ "ဒီလႈိင္းမဂၢဇင္း" ၏ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္လည္း ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။
ေက်ာ္ခ | ေသာၾကာေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ ၂၉ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

ဒိုင္အိုဂ်င္းနစ္၊ မဟာအလက္ဇန္းဒါးႏွင့္ အမ်ဳိးသားဂုဏ္သိကၡာ

သူတပါးႏိုင္ငံရဲ႕ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ကေလးတၿမိဳ႕မွာ ဗမာျပည္သားစစ္စစ္ ျမန္ မာႏိုင္ငံသားေတြ သိန္းနဲ႔ခ်ီလို႔ လာေရာက္ေနထိုင္လ်က္ ရွိပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ကလည္း တရားဝင္အလုပ္သမား အျဖစ္နဲ႔၊ အမ်ားစုႀကီးကေတာ့ တရားမဝင္ ႀကံဳရာက်ဗန္း အလုပ္ေတြ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ ေနထိုင္ ရင္းနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီလို တရားမဝင္ ေနထိုင္သူေတြထဲမွာ ေက်ာင္းဆရာ ေလး ကိုသီလ ဆိုသူဟာလည္း တေယာက္အပါ အဝင္ေပါ့ေလ …။

အဲဒီ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ကိုသီလ ေက်ာင္းဆရာအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ ရွင္သန္ေနတယ္။ ေက်ာင္းဆိုတာကလည္း တရားမဝင္ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ဗမာျပည္သားစစ္စစ္ ကေလးငယ္ေလးေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ တရားမဝင္ စာသင္ေက်ာင္း ကေလးေတြ ျဖစ္ တယ္။ ဆရာဆရာမေတြ အေနအထား၊ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ အေျခအေန၊ ေက်ာင္းကေလးေတြရဲ႕ ရပ္တည္ရွင္သန္ ေနရ မႈကို ထူးၿပီး ေျပာမေနခ်င္ေတာ့ဘူး။

ကိုသီလ စာသင္တဲ့ ေက်ာင္းကေလးက အထက္တန္း(ကိုး၊ တဆယ္တန္း အထိရွိတဲ့) ေက်ာင္းကေလးတေက်ာင္းျဖစ္တယ္။ ကိုသီလ က သူငယ္တန္းလည္း သင္တယ္။ လိုအပ္ရင္ ခုႏွစ္တန္း၊ ရွစ္တန္းကိုလည္း အဂၤလိပ္စာသင္ေပးတယ္။ ထားပါေတာ့ေလ ကိုသီလက သူ႔ဇာတိၿမိဳ႕ကေလးမွာ တြဲဘက္အလယ္တန္းေက်ာင္းဆရာ လုပ္ခဲ့ဖူးေလေတာ့ မေသမရွင္ ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႔ေက်ာင္းဆရာပိုးကေလးကို အသက္ဆက္သြင္းေနတယ္ ဆိုရင္လည္း မမွားဘူးေပါ့ဗ်ာ။

ကိုသီလက ႏိုင္ငံေရးလည္း ဟိုစပ္စပ္၊ ဒီစပ္စပ္ပတ္သက္ခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္တယ္။ ဗမာျပည္ မွာတုန္းက ေထာင္တန္းလည္း ႏွစ္အနည္းငယ္ က်ခဲ့ဖူးတယ္။ ဆိုေတာ့ ကိုသီလ စာသင္ရင္ သူ႔ႏိုင္ငံေရး အျမင္ေတြက တို႔တိ တို႔တိနဲ႔ ပါပါလာတယ္။ တခါတခါမွာ ကေလးေတြကို စာ သင္ၾကား ေျပာဆိုေနရင္းက အေၾကာင္းကလည္းတိုက္ဆိုင္လို႔ ႏိုင္ငံေရးနတ္ပူးသြားၿပီဆိုရင္ ကိုသီလရဲ႕ စာသင္ခန္းဟာ ႏုိင္ငံေရးတ ရားပြဲလုိ ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းမွာ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ လူႀကီးေတြ၊ ဆရာမႀကီးေတြက မသိမသာတမ်ဳိး၊ သိသိသာသာတမ်ဳိး ရင္ တမမနဲ႔ ေျပာရ ဆိုရတာမ်ဳိး လုပ္ရေတာ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရးမပါရဘူးလုိ႔ မဆိုလိုပါဘူး၊ မ်ားသြားမွာ စိုးလုိ႔ပါ တဲ့ေလ …။

တေန႔ ခုႏွစ္တန္း အခန္းမွာ ထူးဆန္းတဲ့လူႀကီး ဒိုင္အိုဂ်င္းနစ္အေၾကာင္း ( A STRANGE MAN) ကို သင္ေတာ့ ကိုသီလ အေတာ္ကို အာသြက္ေနေတာ့တယ္။ ဂရိႏိုင္ငံသား ဒိုင္အိုဂ်င္းနစ္ဟာ သခ်ၤာပညာရပ္မ်ားကို လူသားေတြအတြက္ ေတြးေတာႀကံဆ ေဖၚထုတ္ခဲ့ သူျဖစ္တယ္။ လက္ခုပ္နဲ႔ ေရေသာက္ေနရတဲ့ ကေလးငယ္ကိုျမင္တဲ့အခါ ဆရာႀကီးဟာ ဟတ္ထိသြားၿပီး သူ႔သတၱဳေရခြက္ကို အေဝးကို လြင့္ပစ္လိုက္တယ္။ ဒီ့ေနာက္ သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပိုက္ဆံေတြ၊ အဝတ္အစားေတြ၊ သူ႔ေနအိမ္ကအစ မရွိႏြမ္းပါးသူေတြကို ေပးပစ္လိုက္ တယ္။ သူကိုယ္တိုင္က စည္ပုိင္းျပတ္အလြတ္တခုထဲမွာ သြားေရာက္ ေနထိုင္သတဲ့ေလ။ တေန႔မွာ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ လင္းလင္း ခ်င္းခ်င္းႀကီး မီးထြန္းထားတဲ့ မွန္အိမ္တလံုးကို လက္ကကုိင္လုိ႔ ၿမိဳ႕ထဲက လမ္းေတြေပၚမွာ လမ္းသလားေနတယ္။ ဒါကို လူေတြက နားမလည္ႏိုင္လို႔ေမးတဲ့အခါ ဆရာႀကီးရဲ႕ အေျဖက `ငါ ႐ိုးသားမႈရွိတဲ့ လူသားကို လုိက္ရွာေနတာ´ တဲ့။ ဆိုေတာ့ ဆရာႀကီးကို လူေတြ က ေဂါက္ေနတယ္လို႔ ထင္ကုန္ၾကတယ္။

တေန႔ေတာ့ စစ္ပြဲမ်ားစြာကို အႏိုင္တိုက္လာတဲ့ ဂရိႏိုင္ငံရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မဟာဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အလက္ဇန္းဒါးက ဆရာႀကီးသခ်ၤာ တြက္ေနတဲ့ လမ္းေဘးက သဲျပင္ေနရာကို ေရာက္လာတယ္။ မဟာအလက္ဇန္းဒါးက ဆရာႀကီးကို `ေမာင္မင္း ဘာလုိခ်င္ေနပါသလဲ ျဖစ္ေစရမယ္´ လို႔ မိန္႔တယ္။ ဒီေတာ့ ဆရာႀကီးက `ငါလုိခ်င္တာ မင္း ေဝးေဝးဖယ္ေနဖို႔ပဲ။ မင္း အရိပ္က ငါ့အလုပ္ေပၚကိုက်ေနတယ္။ ငါမျမင္ရဘူး´ တဲ့။ အံ့ေရာ …။ ဆရာႀကီးရဲ႕ ဇက္ေပၚကို စစ္ႏိုင္ဘုရင့္ ဓါးသြားမ်ား က်သြားေလမလားေပါ့။ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း မ်က္လံုးကေလးေတြ ဝိုင္းၿပီး စိတ္ဝင္စားေနၾကတယ္။ အဲဒီမွာ မဟာအလက္ဇန္းဒါး ေျပာလုိက္တဲ့ စကားက ပိုလွတယ္။ `ဒိုင္အိုဂ်င္း နစ္ .. တကယ္လုိ႔ ငါသာ မဟာအလက္ဇန္းဒါး မျဖစ္ခဲ့ရင္ ငါ့ ဘဝမွာ ဒိုင္အိုဂ်င္းနစ္သာ ျဖစ္လိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္´ တဲ့။

အဲဒီမွာ ျပသနာက စေတာ့တာပါပဲ။ ကိုသီလရဲ႕ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြက မ်က္ႏွာသိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူး။ စိတ္႐ႈပ္ေထြးေနတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ ဒါကို ကိုသီလကလည္း ရိပ္မိတယ္။ မင္းတုိ႔စိတ္ထဲရွိတဲ့အတိုင္း ဒီပံုဝတၳဳကိုေျပာကြာဆိုေတာ့ တ ေယာက္ကစလုိ႔ တတန္းလံုးနီးပါးက တူညီတဲ့အျမင္ကိုေျပာၾကပါေလေရာ။ `မျဖစ္ႏိုင္ဘူး´ တဲ့၊ `ဇက္ျပတ္သြားမွာေပါ့´ တဲ့၊ `ဆရာ .. ဒါပံုျပင္ေနာ္ .. တကယ္မဟုတ္ဘူးမလား´ တဲ့။ အဲဒီ မွာ ကိုသီလ စိတ္ထဲနည္းနည္းတင္းကနဲ ျဖစ္သြားတယ္။ တင္းသြားတဲ့စိတ္ကို သတိနဲ႔ အသိနဲ႔ ထိန္းၿပီး ကိုသီလ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ကေလးေတြကို ၿပံဳးျပလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အခ်ဳိသာဆံုးအသံနဲ႔ ကေလးေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္ ရွင္းျပပါေတာ့တယ္။

ဒီပံုဝတၳဳဟာ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မဟာအလက္ဇန္းဒါးနဲ႔ ဆရာႀကီး ဒိုင္အိုဂ်င္းနစ္တို႔ဟာလည္း ဂရိႏိုင္ငံမွာ တကယ္ကို သက္ရွိထင္ရွားရွိခဲ့ေၾကာင္း စသျဖင့္ ကိုသီလ ရွင္းျပတယ္။ အဲ .. အဲဒီလိုရွင္းျပေနရင္းက သမိုင္းမွာ မင္းက်င့္တရားနဲ႔ညီတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ဘုရင္၊ အစိုးရေတြရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ အဲဒီ ဘုရင္အစိုးရေတြဟာ ျပည္သူေတြအတြက္ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီကို အာမခံေပးခဲ့ေၾကာင္း၊ အဲဒီ ဘုရင္၊ အစိုးရေတြအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အမ်ဳိးသားဂုဏ္သိကၡာဟာ ျမင့္မားတင့္တယ္လ်က္ရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ မဟာအ လက္ဇန္းဒါးဟာ ဆရာတို႔ ဗမာျပည္က လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္၊ စစ္အုပ္စုနဲ႔ လံုးဝကို လံုးဝ ဆီနဲ႔ေရလို မတူေၾကာင္း ေက်ာင္းဆရာ ကိုသီလက သူ႔တပည့္ေတြကို တနံတလ်ား ရွင္းျပပါေတာ့တယ္။

`ဆရာ အမ်ဳိးသား ဂုဏ္သိကၡာဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ ဆရာ´

ေက်ာင္းသူမ တေယာက္က မဝံ့မရဲနဲ႔ ေမးလုိက္ေတာ့ ကိုသီလ ခမ်ာ အေတာ့ကို ျပာသြားတယ္။ သူသိတဲ့ ႏိုင္ငံေရး စကားလံုးေတြ နဲ႔လည္း ကေလးေတြကို ဒုကၡမေပးခ်င္ဘူး။ ေျဖလည္း ေျဖရမယ့္ေမးခြန္းျဖစ္ေနတယ္။ ဆိုေတာ့ ကိုသီလ စဥ္းစားတယ္။ ဘယ္လို ဥပမာမ်ဳိး ေပးရရင္ေကာင္းမလဲေပါ့။ ခ်က္ခ်င္းကို ကိုသီလေခါင္းထဲ လင္းကနဲ ျဖစ္သြားတယ္။

`အဟမ္း … အဟမ္း´

ကိုသီလ ေခ်ာင္းဟန္႔လိုက္တယ္။ သူ႔လည္ေခ်ာင္းကို ရွင္းတာလား၊ ကေလးေတြ အာ႐ုံစုိက္ေအာင္ လုပ္မိလုပ္ရာလုပ္လုိက္ မိတာ လားေတာ့ မသိဘူး။

`ကဲ ဆရာတို႔ မင္းတုိ႔ဟာ ဒီ သူတပါးႏိုင္ငံက နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးမွာ ခုလို ေရာက္ရွိ ေနထိုင္ၾကရတာ ေကာင္းသလား၊ ေပ်ာ္သလား´

`မေပ်ာ္ဘူး၊ မေကာင္းဘူး´

`ဟုတ္ၿပီ၊ မင္းတို႔ေက်ာင္းေရွ႕က အမႈိက္ပံုးမွာ ကပ္ထားတဲ့စာ (သတိေပးစာ) ကို ဖတ္မိၾကရဲ႕လား´

`ဖတ္မိပါတယ္။ အမႈိက္မဖြရ၊ ဖြတဲ့သူ ဒဏ္ေငြ ၂ဝဝဝ-ဘတ္ ပါဆရာ´

`ဘာ ဘာသာနဲ႔ေရးထားလဲ။ ထိုင္းလိုလား၊ တ႐ုတ္လိုလား၊ အဂၤလိပ္လိုလား …´

`ဗမာ ဘာသာတခုထဲနဲ႔ပါဆရာ´

`အမႈိက္ပံုးဖြသူေတြကလည္း ဗမာျပည္သားေတြခ်ည္းျဖစ္ေနတယ္ ဆရာ´

`ကလင္ ကလင္ ကလင္..´

`ကဲ … မဂၤလာပါ ကေလးတို႔´

`မဂၤလာပါဆရာ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာ´

ကိုသီလသည္ သူ႔ကေလးမ်ားကို ဒိုင္အိုဂ်င္းနစ္လို သတၱိရွိေအာင္၊ သူ႔တိုင္းျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီကို အာမခံတဲ့ အစိုးရေတြ ေပၚေပါက္ လာေအာင္ ဘယ္လို တိုက္ပြဲဝင္ရမယ္္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း သမိုင္းေၾကာင္းေတြကို မသိမသာတမ်ဳိး သိသိသာသာတမ်ဳိး မိတ္ဆက္ သင္ ၾကားေပးဖို႔ စိတ္ထဲမွာ ေတးမွတ္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

အဲ… ကိုသီလ စာသင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းကေလးေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္ ေနသေရြ႕ေပါ့ ….။

ကမာပုလဲ
၂၈၊ ဝ၁၊ ၂ဝ၁ဝ။

" ေဆာရီးဘဲ ေဟတီ "

ဟိုမွာလဲ ေဟတီ..
ဒီမွာလဲ ေဟတီ..
ေနရာတိုင္း ေဟတီ..
အားလံုးေမ့ေလ်ာ့ေနတာက...
ငါခ်စ္တဲ့ ျမန္မာျပည္.....

ျမန္မာျပည္ မွာ ဘဝေတြ စကၠန္႔တိုင္း ငလ်င္လႈပ္ေနတယ္..
ျမန္မာျပည္မွာ အနာဂါတ္ေတြ စကၠန္႔တိုင္းၿပိဳက်ေနတယ္..
ျမန္မာျပည္ မွာ အိပ္မက္ေတြ စကၠန္႔တိုင္းေရနစ္ေနတယ္..
ျမန္မာျပည္မွာ ႐ိုးသားမႈေတြ စကၠန္႔တိုင္းမီး႐ိႈ႕ခံေနရတယ္..
ျမန္မာျပည္မွာ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ စကၠန္႔တိုင္း႐ိုက္ခ်ိဳးခံေနရတယ္..
ျမန္မာျပည္မွာ ကေလးငယ္ေတြ စကၠန္႔တိုင္း ငတ္မြတ္ေသဆံုးေနတယ္.....

စိတ္ေတာ့မ႐ိွနဲ႔ ..
ေဆာရီးဘဲ ေဟတီ..
ႏွစ္နဲ႔ခ်ီ ငိုေၾကြးခဲ့ရ..
ငါ့မ်က္ေရေတြ ကုန္သြားၿပီ.....

ကိုမ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာ၏ခံစားမွႈ။

အက်ဥ္းစံ ဟာသပညာရွင္၏ ေမြးေန႔ပဲြ

လူလည္အာ႐ွသား အ႐ိုး ႏွင့္ စကားေျပာျခင္း (Faces)

ဆင္မလိုက္ေဈးကို ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ ေဈးအျဖစ္ တည္ ေဆာက္

ရန္ကုန္တိုင္း၊ ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ဆင္မလိုက္ ေဈးကုိ ႏိုင္ငံ တကာ အဆင့္မီ လူေန တိုက္ခန္းမ်ား ပါသည့္ အဆင့္ျမင့္ေဈး အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ တည္ေဆာက္ျခင္းကို ယခုလ အတြင္း စတင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီ ဥကၠ႒၊ ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္သိန္းလင္းက ေျပာသည္။ အဆိုပါ အဆင့္ျမင့္ ေဈးကို ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ၊ အေဆာက္ အအုံဌာနမွ တာ၀န္ယူ တည္ေဆာက္သြား မည္ျဖစ္ၿပီး ၾကာျမင့္ ခ်ိန္ ေျခာက္လ သတ္မွတ္ထားသည္။

ယခင္က ကြမ္းျခံေဈးဟုေခၚသည့္ အဆုိပါေဈးတြင္ လက္ရွိေရာင္းခ်ေနသူ မ်ားအေနျဖင့္ ဆိုင္ခန္းငွားရမ္းခကို ထပ္မံေပးေဆာင္ရန္ လိုအပ္မည္မဟုတ္ ေၾကာင္း ၎က ေျပာသည္။

ေဈးအား ယခုလ ဒုတိယပတ္အတြင္း စတင္ဖ်က္သိမ္းမည္ျဖစ္ၿပီး ေဈး ဆက္လက္ေရာင္းခ်ႏိုင္ရန္အတြက္ အဆိုပါေဈးအနီးတြင္ ယာယီေနရာ မ်ား သတ္မွတ္ေပးထားမည္ျဖစ္သည္။

ရွစ္ထပ္ပါ၀င္မည့္ အဆုိပါေဈးတြင္ ပထမထပ္မွ ဒုတိယထပ္အထိ ဆိုင္မ်ား ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈစင္တာမ်ား ပါ၀င္မည္ ျဖစ္ၿပီး က်န္ အထပ္မ်ားကို လူေနတိုက္ ခန္းမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္သြားမည္ျဖစ္ ကာ စုစုေပါင္း လူေနတိုက္ခန္း ၂၀ ပါ၀င္မည္ျဖစ္သည္။

ထို႔ျပင္ ကား ၁၂၂ စီး ရပ္နားႏိုင္မည့္ ကားရပ္နား၀င္းတစ္ခုလည္း ပါ၀င္မည္ ျဖစ္သည္။

ဆင္မလိုက္ေဈးသည္ ယခင္က ေဈး႐ုံခုနစ္႐ုံ ပါ၀င္ကာ မွတ္ပံုတင္ ဆိုင္ခန္းေပါင္း ၄၅၆ ခန္းရွိၿပီး သြပ္မိုးႏွင့္ ကြန္ကရစ္ၾကမ္းခင္း အမ်ဳိးအစား ျဖစ္သည္။

ယခုတည္ေဆာက္မည့္ ေဈး၀ယ္ စင္တာတြင္ နဂိုမူလရွိသည့္အေရအတြက္ အတိုင္းသာ တည္ေဆာက္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေအာင္သိန္းလင္း က ေျပာသည္။
မ်ဳိးမ်ဳိး